Ingetogen ruigheid door Sacha van Keep

Gehuld in babyblauwe trui en matchende kwastoorbellen is Sacha van een Keep een enthousiaste wervelwind die je meeneemt door galerie Bijzonder in het Ginneken waar haar werk op een donderdag in april de ruimte siert. Van het ene schilderij uit haar donkere periode naar een werk uit een lichtere fase zet ze gepassioneerd vertellend koers door haar turbulente schildercarriere. „Ik begin veelal met verfgieten. Twee jaar ben ik nu bezig met deze bubbeltjestechniek. Soms komt daar een frescotechniek bij. Hier in combinatie met abstract, misschien gedurfd maar ik doe het toch. Het ruigste werk maak ik thuis.” Ruig staat bij Van Keep voor donker, goud – verdedigend; „nee het is niet langer kitch”- en grove messtreken.

Van Keep was jaren geleden een jonge, veelbelovende actrice in Parijs, maar raakte uitgeput en was genoodzaakt een stap terug te doen. Een nieuwe uitdaging en levensinvulling lag in theaterfotografie en het runnen van eigen galeries. Na jaren bleek de schilderkunst een te grote aantrekkingskracht op haar te hebben. Ze ontwikkelde een eigen stijl – geen gemakkelijke periode. „Slapeloze nachten heb ik in bad gelegen en gedubt over welk pad ik zou inslaan. Ik ging aan de slag met een grove stijl met paletmessen. Snel beslissen met schone kleuren, dus een of twee keer bewerken en dan laten.”

Haar effort werd beloond. Het Grand Palais koos onlangs een van haar werken die mocht passen in een 100 jarige historie van exposities, waarvoor elk jaar 400 kunstenaars worden uitgekozen. „Heel stoer, ik ben via Instagram gevonden. Of ik mijn werk wilde voorstellen aan de commissie. Na een half jaar -en een vergeten inzending- ontving ze een handgeschreven brief. Van Keep zou met haar werk in een traditie staan waar Picasso en Chagall deel van uitmaken. „Ik besefte; nu hang ik hier. Het maakt me niet rijker, maar het is bijzonder deel uit te maken van deze traditie. Een eer.”  Het werk Black Jaguar White Tiger kwam zeer toevallig -of als speling van het lot- tot stand nadat ze de gelijkluidende stichting van Eduardo Serio tegenkwam op Instagram. Van Keep goot het schilderij en er ontstond een jaguar en een tijger.

Van Keep maakt doorgaans geen zwaar werk voor galeries. Voor RAW kreeg ze onlangs echter de vrije hand. „ Ik heb volledig uitgepakt in mijn eigen stijl. Ben helemaal los gegaan. Ik hou van zwaar werk, van de opwinding en spanning in het scheppen. Het voelt alsof ik weer mijn donkere periode in mag.” De inspiratie komt tegenwoordig door haar reizen, iets wat ze niet ze niet durfde tot haar broer overleed. „Ik ben gaan reizen naar Zwitserland, Marokko en Thailand. Andere culturen, nieuwe kleuren en vooral Arabische landen brachten me in een nieuwe richting. Een of twee kleuren neem ik mee naar huis die me beïnvloeden.”

Als een ontdekkingsreiziger waart van Keep door haar atelier. „Tachtig procent van de werken in een museum is contextgebonden want ontwikkeld in een tijdgeest. Bijna alles is gedaan en ik kijk uit naar een vervolg van mijn eigen weg. Ik kijk heel erg uit naar deze nieuwe periode. Een toekomst in het teken van groter werken, mezelf meer laten zien en weten hoe. De scheppingsdrang is er en er zitten maar 24 uur in een dag. Ik blijf maar malen; in bad, in bed. Ik zou overspannen raken als ik niks zou kunnen maken.” Met de juiste inspiratie staan er een paar dagen later een paar schilderijen. Lachend;„Ik manisch? Misschien in de zin van mezelf opladen met verf. De adrenaline komt vrij en dan zit alles onder.”

Met al een enorm oeuvre op zak, zit er nog wel een onvervulde wens in de koker. „Ik wil heel graag een wit schilderij maken en dat is een enorme opgave. Ik ben helemaal weg van Rothko, maar dat ga je niet evenaren. Het werk van Rothko gaat over imperfectionisme, maar mijn eigen tekortkomingen zijn niet fijn om te zien.” Van Keep lacht berustend; „Twee keer heb ik het nu geprobeerd, maar dat moet ik niet meer doen. Trouw blijven aan mijn eigen stijl is heel mooi.”