Een unieke tassenlijn geïnspireerd op Afrika – inclusief levensverhaal

Muka van Eyken reist het laatste jaar wat af, niet per se fysiek grote afstanden, maar binnen haar netwerk van leerproducent naar productfotografen – met maar een doel: MukaCariza, de designertassenlijn waarvan ze onlangs het eenjarige jubileum zag voorbijgaan, tot een florerend merk en bedrijf maken. „Er zit niet voor niets „action” in „the law of attraction” („wat ik in de lucht gooi, krijg ik terug”) glimlacht ze wanneer ze vertelt over hoe ze in haar drukke agenda van hot naar her reist. Zometeen nog naar Rijen waar ze leer inkoopt voor haar label. “Het is een kwalitatief hoogwaardige leerproducent dat levert aan bedrijven in Parijs en Milaan. In de beursoverschotten koop ik de nog zeer fraaie en bruikbare restanten.”

Een lederen tas uit haar lijn is duurzaam geproduceerd, komt in leer en stevig canvaskatoen en in beperkte oplage. „Voel maar,” gebaart ze – spelend met de felkleurige gelen voorkant van een tas, „bijna net zo stevig als het leer” en met heel licht, maar onmiskenbaar Belgisch accent en even kleurrijk in verschijning als haar tassenmerk.

Die tassenlijn is haar levensverhaal. Een jaar geleden werd de kiem gezaaid voor MukaCariza. Op papier, als kleurige schets. „Door vragen over mijn afkomst (Van Eyken komt uit Rwanda en werd op jonge leeftijd door een Vlaams gezin geadopteerd) ben ik me levensverhaal in mijn eigen onderneming gaan verweven. Ik herinner me de warme Rwandese kleuren nog levendig. Met een danseres als moeder -altijd in de mooiste klederdracht-, de felle kleuren van de zonsondergangen, de glooiende heuvels en de warme zanderigheid in mijn levende herinnering ben ik aan de slag gegaan. Oranjetinten geven me dat thuisgevoel. Later heb ik symbolen toegevoegd om het echt persoonlijk te maken.” Ze wijst weer naar de voorkant van de tas die ze bij zich draagt, het prototype eigenlijk. „Deze bollen staan voor mijn drie kinderen. De verbinding in deze grote driehoeken staat voor Europa en Afrika, twee thuishavens. Ik ben niet echt Rwandees of Nederlands, ik hoor er middenin. De grote rechthoek staat voor een spiegel waaruit mijn openheid naar de wereld blijkt, mijn verlangen om te kunnen geven en ontvangen.”

Ondernemerschap zat er niet altijd al in. Nadenkend; „misschien heb ik het van mijn moeder, een krachtige vrouw, een echt voorbeeld. Ik ben begonnen in een totaal nieuw vak; ontwerpen. Vanuit de bijstand.” In een jaar tijd ging ze van „nul naar producten.” Van Eyken is contant in beweging – een must zegt ze – en een eerste expositie in de Stadsgalerij Breda is in de maak.

Uitgangspunt in haar tassenlijn is die ene print waarin symbolisch haar leven besloten ligt – vertaald naar verschillende kleurstellingen. Het prototype van het nieuwste model in paars, rood en groen komt van de hand van een kleine Spaanse producent. „Hiermee ga ik de wereld veroveren. Het is een sterke handtekening.” Onlangs floot ze zichzelf terug van de sleutelhangers, katoenen tassen en postkaarten die ze ook op de markt bracht. „Ik wil me bezig houden met mijn corebusiness en ik moet mezelf managen als starter.” Voor de aankomende expositie heeft ze haar lijn nog wel uitgebreid met een kleine lederen tas.

Stenen winkels zijn nog altijd heel belangrijk. Iedereen wil materialen voelen, zeker bij aanschaf van iets duurders. Pas wanneer je ze in je handen hebt, voel je dat mijn tassen van stevig, degelijk leer zijn

In het besef niet alles zelf te kunnen, ging Van Eyken eerder dit jaar de samenwerking aan met Het Naaiatelier Breda en een bekende Belgische schoenmaakster. „Zij verstaan de technieken die ik niet beheers.” Nu rest haar de zoektocht naar winkels die haar willen vertegenwoordigen. Tuurlijk heeft ze een website, maar “stenen winkels zijn nog altijd heel belangrijk. Iedereen wil materialen voelen, zeker bij aanschaf van iets duurders. Pas wanneer je ze in je handen hebt, voel je dat mijn tassen van stevig, degelijk leer zijn.”

Ze ligt al bij Vertear in de Tolbrugstraat en bij TailorMaids in Amsterdam. Een vaak gehoorde opbouwende kritiek is dat haar tassen wel heel kleurrijk zijn. „Ze weten soms niet wat ze met me aanmoeten. Maar ik kan alleen mezelf blijven. Prints aan de binnenkant in plaats van aan die buitenkant doorvoeren zoals me vaak wordt aangeraden? Misschien in de toekomst, maar ik geloof gewoonweg in dit ontwerp.” En als ze mag dromen? „Een store met enkel Muka Cariza; misschien schoenen en colbertjassen met printdetails?” Naast natuurlijk haar uitgebreide tassenlijn.